Quilotoa en zo
Na ons dubbel te lachen met onze modeshow in de schoenenwinkel gingen we wat in een parkje zitten in Guayaquil. Opeens komt een klein meisje van een jaar of 8, Maria-Jose, naast ons zitten op de bank en haar papa trekt een foto van ons. Hmmm... toch een beetje vreemd vonden we. Maar het lieve meisje had ons 's morgens al zien lopen in de stad en ze was zo onder de indruk van ons "anders zijn" dat ze een foto wou. Uiteindelijk is daar een leuk gesprekje van gekomen met de vriendelijke ouders en een signeersessie in haar schoolboeken: "un beso de tus amigos belgas"! Wat een sterallures toch he?!
's Avonds namen we de bus uit Guayaquil richting Latacunga. 's Morgens vroeg kwamen we gekraakt aan en konden we onmiddellijk op een andere bus naar Zimbahua om nog wat verder te dommelen. Daar aangekomen stond er al een pick-up te wachten. Voor 2USD per persoon wou de chauffeur ons naar onze eindbestemming, Quilotoa, brengen. Een mini-dorpje, met houten en onafgewerkte betonnen huisjes. Een mooi zonnetje, maar toch een ijzige wind.
Waarom wil een mens naar een afgelegen, koud dorpje waar de inwoners wel vriendelijk zijn maar je hun geur er moet bijnemen? Hier is een prachtig azuurblauw kratermeer. Iets meer dan 200 jaar geleden is de vulkaan voor de laatste keer uitgebarsten en toen heeft zich hier een kratermeer gevormd. Fit als we zijn, na een lange busnacht en op bijna 4000m hoogte, gingen we onmiddellijk afdalen tot aan het meer. Een mooi tochtje, vooral zeer vermoeiend om terug naar boven te klimmen. We konden ook een paard huren, maar we wilden wel eens laten zien wat we konden.
De volgende morgen vertrokken we voor een bijna 6 uur durende tocht rond de kraterrand. Dat was nog eens de moeite. Prachtige uitzichten. De ene kant op het meer en de andere kant op de valleien die eruit zien als lappendekens met al hun verschillende veldjes. Het is bovendien ongelooflijk hoe de mensen hun velden hier bewerken op steile hellingen van soms bijna 90º. We hebben afgezien, gezucht, gezweet, geklommen en gedaald. Elke 15 stappen moesten we even op adem komen. Ik denk dat ik na die 3 maanden Andeslanden wel mijn hoogtestage heb gehad.
Maar afzien is ook genieten. En 's avonds gingen we dan in ons hostel bij de kachel zitten, een lekker warme thee drinken en wat kaarten. Na 2 koude dagen en nachten keerden we terug naar de luxe van Quito. Na een lekker verjaardagsetentje voor Miel zijn Ellen en ik gaan gokken. Ja, het krioelt hier van de casino's en we vonden dat we dat toch ook eens moesten doen in ons leven. Haha! We voelden ons precies als in Sister Act. Voor 2USD hadden we muntjes gekocht en na een tijdje spelen hadden we zelfs 50cent gewonnen. We hadden onszelf een strenge limiet opgelegd omdat we zeker niet verslaafd willen worden ;-). Uiteindelijk zijn we 50cent armer naar huis gegaan, maar we hebben wel een gratis drankje gekregen en het was weer eens iets anders.
Vanavond gaan Mia en Miel terug richting België. En wij zetten onze avonturen nog wat verder. Richting Colombia deze keer... brr... drugs, gevaarlijk, guerillas... Maar maak jullie geen zorgen, ik ben al eens in Colombia geweest en van alle reizigers die we ontmoeten is Colombia hun favoriete land.
Galapagos!!!
The place to be! Prachtig! We hebben een 5-daagse cruise geboekt. Zowat de goedkoopste die we konden vinden en nog veel te duur. Maar nu denk ik... we hebben het toch maar gehad! Ik heb er zo van genoten. Onze boot, "M/Y Friendship" had 8 kajuiten, telkens met een stapelbed. Met 16 mensen en het boordpersoneel was het een volle tent. We hadden wel een leuke bende en onze gids, Cesar, een sympathieke man met 30 jaar ervaring, was heel grappig.
Vrijdagmorgen hadden we een vlucht van 1u30 van Guayaquil tot Baltra. Even wachten op de rest van de groep en we werden ingescheept. Onze route ging van het eiland Santa Cruz, via Las Plazas, naar Santa Fe, Española, Santa Maria of Floreana en terug naar Santa Cruz. Een mooie tocht waar we verschillende soorten eilanden hebben gezien. Soms vaarden we 's nachts en soms kortere stukken overdag. Meestal gingen we eerst een wandeling maken op een stukje van het eiland. Soms kon je op blote voeten wandelen en andere keren was het een rotsachtig eiland waar je sandalen moest dragen.
We hebben heel wat natuurschoon (zoals een soort cactusbomen, een lavatunnel, helderblauw water, prachtige rotsformaties, ...) en vooral heel veel beestjes gezien. Als je op het strand aankwam moest je tussen de zeeleeuwen lopen. Die maken een oorverdovend lawaai. Soms lijkt het op boeren, soms op blaffen of brullen, dan weer op kokhalsen... mooi kan je het niet noemen. De mannetjes zijn agressief, maar de puppy's komen soms aan je voeten snuffelen. Heel grappig. Op veel eilanden liepen leguanen rond. De zwarte zijn maritiem. De andere, meestal logger en groter, leven op het land. De Blue Footed Boobies zijn de max: zeevogels met turquoois blauwe poten. Verder zagen we reuze krabben, pelikanen, albatrossen, lokale vogeltjes en zeemeeuwen met rode poten. De laatste dag op Santa Cruz hebben we ook reuzelandschildpadden gezien. Die zitten in een beschermd park omdat ze met uitsterven bedreigd zijn.
We zijn een paar keer gaan snorkelen. Heerlijk! Het is schitterend om net boven een reuzewaterschildpad te zwemmen. Ze zwemmen zo sierlijk voorbij. Ik moest denken aan "Finding Nemo". En als er opeens een paar zeeleeuwjongen langs je duiken is het ook wel even schrikken. We hebben ook haaien gezien. Gelukkig waren het vegetariërs. De eerste die we gezien hebben waren kleintjes en een andere keer hebben we 4 grotere haaien gezien, maar die lagen in hun grot. En al die tropische vissen, zeesterren en reuzegrote pijlstaartroggen: gewoonweg fantastisch. Echt een streling voor het oog!
Ja, ik zal ze niet snel vergeten die Galapagos-eilanden en z'n bewoners. Het was echt een prachtige ervaring!
La Mitad del Mundo
Na een leuk weerzien met Christian was het al even leuk om de ouders van Ellen terug te zien. Samen met Miel en Mia hebben we Quito verkend. De mooie oude stad bezocht, de leukste bezigheid die er is: mensenkijken op het plein, met de kabelbaan tot 4800m hoog waar je een mooi zicht hebt op de stad. Zondag zijn we naar Otavalo geweest. Dat is een klein dorpje op 2u met de bus van Quito. Daar hebben ze een beroemde zaterdag- en zondagsmarkt. We waren een klein beetje ontgoocheld want we vonden alleen een markt met groenten, fruit en vlees. Heel mooi, maar dat hebben ze in bijna elk dorp. Na het middageten vroegen we aan iemand wat we nog konden doen in de omgeving en toen ontdekten we dat we de artesaniamarkt niet hadden gevonden. Dat was eigenlijk wat we zochten, een hele mooie kleurrijke markt met typische spulletjes. De veemarkt was jammergenoeg enkel op zaterdag.
Zondag was ook moederdag. Aan alle mama's: gelukkig moederdag!Voor Mia's moederdag zijn we lekkere fondue gaan eten met chocoladefondue als dessert. En maandag zijn we dan naar het middelpunt van de aarde geweest. De evenaar en de kruising van 1 van de meridianen ligt in Ecuador. Het museum ligt op ongeveer 1 uur ten noorden van Quito. Eerst een heel leuk museum waar je experimenten kan doen i.v.m de invloed die de evenaar heeft op een aantal dingen. Het water uit een bad stroomt op de evenaar recht naar beneden, op de zuiderbreedte naar rechts en op de noorderbreedte naar links. We wegen ook iets minder op de evenaar en daardoor hebben we iets minder kracht. Een heel leuk interactief buitenmuseum. Daarna kregen we in een ander museum de wetenschappelijke uitleg over hoe de pre-Inca's zo'n 1000 jaar geleden al het perfecte middelpunt hadden kunnen vinden a.d.h.v. de sterrenkunde. Het "officiële" standbeeld van "La Mitad del Mundo" is ongeveer 280 jaar geleden gebouwd door Fransen, maar door een rekenfout staat dit zo'n 200m van het echte middelpunt.
Van Quito hebben we de bus genomen naar Baños. Daar is een vulkaan van 5016m hoog, maar door de wolken hebben we die jammergenoeg niet gezien. De eerste dag hebben we een wandeling gemaakt die 3u moest duren. Door ons bezoekje bij Manuel (een vriendelijke lokale man die ons uitnodigde voor een kruidenthee in zijn hutje en dan achteraf een tip vroeg), een lunchpauze, wat foutlopen, uitglijden op modderpaadjes en schuilen voor de regen zijn dat ongeveer 6u geworden. De volgende dag was het prachtig weer en hebben we met de bus de "route van de watervallen" gedaan. De eerste waterval in Rio Verde was Cascada del Diablo. Een prachtige wandeling naar beneden waar je een heel mooi zicht had op de waterval en dan in de hitte puffend weer naar boven. De volgende waterval was Manto de la Novia. Daar kon je met een kabelbaan over de rivier. Daar hebben we dan weer een hele mooie wandeling gemaakt en via een hangbrug over de rivier. Met een lekker rietsuikersapje hebben we onze droge kelen opgefrist.
Nu zijn we terug in Guayaquil. Morgen gaan we voor 5 dagen naar de Galapagoseilanden. Later dus meer over deze cruise...
The roadtrip
De verlegen David had zichzelf subtiel uitgenodigd om met ons langs de Ruta del Sol, de kustweg, naar het noorden van Ecuador te reizen. Maar tegelijkertijd was dit voor ons een uitnodiging om met de auto te gaan. En zo dus niet met de bus te "tsjoolen". Daar konden we geen nee tegen zeggen.
We hebben een prachtige tocht gemaakt door het groene heuvelachtige kustlandschap van Ecuador. Overal bananenplantages, palmbomen, Tecplantages (een houtsoort) en allemaal bekender en onbekender groen met daartussen overal kleine houten huisjes. Zuid-Amerikaanse steden zijn meestal behoorlijk modern, maar dorpjes en huisjes in het platteland... daarvan blijf ik me nog steeds afvragen hoe de mensen daar hun hele leven wonen.
Met een paar Latino-cd'tjes in de auto en de airco op zijn we naar Montanñitas gereden. Dit is een toeristisch surf- en stranddorpje. De volgende dag zijn we tot de havenstad Manta gereden, en via Bahia waar we met een veerboot over de baai moesten, helemaal tot in een volgende badplaats Canoa. De derde dag gingen we naar Pederales, dat is een klein vissersdorpje waar we heerlijke krab en kreeft hebben gegeten.
Onze laatste dag lieten we de Ruta del Sol achter ons liggen. We zijn tot in Santo Domingo gereden. Daar namen we afscheid van David. Hij moest nog helemaal terug tot in Guayaquil en wij hebben daar de bus genomen naar Quito. Hier is Christian, mijn ex-Continental collega, ons 2 dagen komen opzoeken. (welke gekke dingen een mens toch kan doen als je bijna gratis kan vliegen he!). En vanavond komen de ouders van Ellen aan om 2 weken samen met ons te reizen.
Richting Ecuador
Na een goede week uitzieken ben ik er weer gezond. Nog wel wat pijn in mijn kont van de antibioticainjecties, maar met Ellen weer aan mijn zijde was ik helemaal klaar om verder te reizen. In Trujillo hebben we nog Huaca de la Luna bezocht, een indrukwekkende tempel in de woestijn uit de Mochi-cultuur. We zijn ook nog een dagje naar Huancachina geweest, een vissershaventje dat uitgegroeid is tot surfersparadijs.
Op 1 mei wilden we vertrekken richting Ecuador. Maar er was geen enkel plekje meer te vinden op een bus. Dus we kochten een ticket voor 2 mei in de luxeklasse. We wilden het eens goed doen en het was maar 3EUR duurder dan een gewoon ticket. Dus woensdag gingen we op tijd naar de busterminal en je kan het al raden: "er was een probleem". Oh dat kunnen ze hier zo goed... Je zou er zowaar een zenuwinzinking van krijgen. Maar goed, de boeren waren aan het staken in het Noorden van Peru en dus waren de wegen niet vrij. Blijkbaar werden de bussen ook bekogeld met stenen. Dus we wilden dan toch liever wachten en op veilig spelen.
De volgende morgen vertrokken we naar Chiclayo en van daaruit hadden we direct een bus naar Piura. Een vuile stad waar we aanvankelijk een nacht zouden moeten blijven voor een volgende bus richting Guayaquil (Ecuador). Maar we hadden geluk, we leerden David kennen, een Ecuatoriaan die in Peru werkt. Hij kent de busmaatschappijen en de wegen goed en via hem wisten we dat er een nachtbus was. Een vreselijke bus, weer eens op Latino-korte-beentjes-maat gemaakt, maar we konden wel direct naar Gauayquil en daar kwamen we de volgende middag aan.
Na de grijs-bruine woestijnkust van Peru was het een verademing om Ecuador binnen te rijden door een prachtig groen landschap vol bananenplantages. Guayaquil is een behoorlijk moderne stad, met een mooie dijk langs de rivier. En we hadden geluk want het zeilschip van de marine lag net aangemeerd en je kon het bezoeken. Zo'n mooi schip wilden we toch eens goed bekijken. We waren de slaapkamers en de eetzaal binnen gegaan. Opeens stond een marinier naast ons, we mochten daar blijkbaar niet zijn. Maar in plaats van buiten te vliegen hebben we een speciale priverondleiding gekregen. We zijn zelfs in de slaap- en badkamer van de kapitein geweest. En dat kunnen er niet veel mensen zeggen! ;-)
De volgende dag zijn we samen met David naar de kust geweest. Onderweg zijn we nog even gestopt in Baños de San Vicente. Natuurlijke warmwaterbronnen en modderbaden. Het schijnt heel goed te zijn voor je huid dus we hebben ons lijf vol modder gesmeerd, ons laten opdrogen in de zon en toen alles afgespoeld was nog even gaan relaxen in het warme zwembad. Een babyhuidje was het resultaat. Daarna zijn we tot aan Salinas gereden, een moderne badstad met een prachtig strand. Na ongeveer 2 maanden in de bergen kon ik dit meer dan appreciëren.
