Europa Express: de circusroute
Op woensdag 30 april werden 55 personen of 27 liftteams verwacht in het station van Heverlee. We wisten nog altijd net zo weinig als toen we ons inschreven voor E.E., maar goed... we zouden het er toch maar op wagen zeker? Eerst nog een lekkere spaghetti gaan eten in de Via Via... want je weet maar nooit. Wat stond er op het menu de komende dagen?
Met een plannetje in de hand moesten we onze eerste slaapplaats zien te vinden, blijkbaar maar een kwartier stappen, maar wij zijn onmiddellijk beginnen liften. Eindbestemming: scoutslokaal in Heverlee. We installeerden onze matrasjes en slaapzakken. Toen kregen we nog een ludieke introductie naar morgen toe en wat opdrachten om een VIP-arrangement in de wacht te slepen. Het heeft niet mogen zijn...
Om 5u weer uit de veren, snel de bus op om te gaan inchecken voor vluchtnummer "nanana en vijftig". Uiteindelijk kwamen we er dan toch achter dat we naar Milaan vlogen. Niet slecht! Twee uur later werd de luchthaven van Milaan overrompeld door een hele bende verklede onnozelaars. De mensen wisten niet goed waar ze het hadden met ons. Maar wij hadden daar geen tijd voor want we moesten zo snel mogelijk weg geraken met een of andere lift... Dat bleek niet zo evident. Waren het onze pruiken die de mensen afschrikten?
Dag 1: Traject Milan luchthaven - Levanto (Cinque Terra). Een rit van iets meer dan 300km. Met vallen en opstaan, hoewel we niet kunnen klagen over onze eerste liftdag. We hebben op de meest gevaarlijke plaatsen ooit gestaan. We hebben 10eur moeten betalen aan twee vrouwen toen ze ons afzetten - op de foute parking dan nog wel. We hebben in een 3 uur durende rit onze basis Italiaans goed op peil gebracht doordat de chauffeurs niks dan Italiaans spraken.
Die eerste dag was een overrompeling en een onderdompeling. Aangekomen op de camping in Levanto moesten we zo snel mogelijk met de trein naar een dorpje, waar we zowaar een circusact moesten opvoeren op het dorpsplein. Als dat niet gênant is... :-) Maar we hebben veel gelachen en 's avonds kregen we een heerlijke eerste-klasse maaltijd aangeboden van de Karavaankoks. Een lekker nachtje slapen in onze tentjes, een vroege morgen met een stevig ontbijt in de koelte van de dauw. En daar begonnen we aan een tweede liftdag...
Nu moesten we van Levanto naar een klein bergdorpje in de buurt van Torino. Wat een dag! We kwamen weer bij de meest interessante en vreemde mensen terecht. We stonden vast in het stadscentrum van Genoa, en het koste ons grote moeite om daar weer uit te geraken. Maar eenmaal op dreef, bleven we op dreef. Van de ene Autogrill naar de volgende. Het waren telkens korte ritjes op de autosnelweg en onderweg kregen we hier en daar een opdracht. De meeste hebben we niet kunnen uitvoeren omdat we teveel gefocused waren op onze eindbestemming. 25km voor het einde kregen we een lift tot in een onooglijk dorpje. En daar stonden we dan! Twee medelifters - kwamen in onze kielzog staan- eerst was het nog elk voor zich... maar dit zag er hopeloos uit!
Niemand, maar dan ook niemand wilde stoppen! En als ze al wilden stoppen wilden ze ons zeker niet meenemen! Het begon te schemeren en we stonden daar nog steeds. Beginnen lopen had absoluut geen zin en bussen kwamen niet langs dit traject. Wat moesten we doen? Na 2uur wachten kwam er een jong koppel voorbij met een mini-auto. En zij waren zo lief om ons mee te nemen! Eindelijk! Onderweg hebben ze zelfs beslist om ons helemaal naar de camping te brengen! We wisten niet hoe we hen konden bedanken! Zo blij waren we!! Een heerlijke maaltijd en een leuk feestje hielpen ons weer helemaal op de been!
Dag 3: een koude morgen in de bergen! Keihard knokken om mee te geraken. Dat lukte snel tot aan de oprit van de autosnelweg. En daar stonden we dan. Niemand wou ons meenemen... weeral! De politie stuurde ons terug naar het dorp, we mochten daar niet staan. Niet ver van de oprit was de péage, hadden we gehoord. Dus we liepen snel langs de pechstrook naar boven. En ja hoor, daar stonden wel twintig groepjes. Met het systeem van first comes first served geraken alle groepjes uiteindelijk mee. We moesten door de tunnel van Fréjus tot Frankrijk en van daaruit naar onze eindbestemming Lyon. De derde dag was de moeilijkste dag, uitgeput kwamen we in de late namiddag aan op onze camping.
De zon scheen, het was lekker warm en er was een ijskoud meer. Heerlijk om even snel te verfrissen en dan heerlijk uit te rusten aan de oever met een fris pintje. 's Avonds kregen we zowaar champagne en hapjes! En weeral een heerlijke maaltijd... Om een schitterende afloop te vieren!
De volgende morgen was er nog een stadsspel voorzien voor de winnende ploegen om de ultieme winnaar te bepalen. Wij hoorden daar niet meer bij en zijn dus maar op een typisch Frans marktje gaan kuieren en op een van de vele pleintjes met fonteinen gaan zitten. Een gezellige morgen om af te sluiten met een goed gevoel en het idee van: volgend jaar doen we dit opnieuw! 
We zullen zien...
